سلام

نمی دونم از کجا شروع کنم    شاید اولین بارم باشه که اینطوری شدم

اخه ۴خط نوشته بودم     ۴ خط که خیلی ادامه ی قشنگی داشت    یه چیز همه پسند

ولی.....

فکر کن یه چیزی رو نوشتی     اونم فقط ۴ خط   واسه اینکه از ذهنت نپره  یادتم رفته که اونو ذخیزه کنی(به قول متجددین سیو کنی) بعدش هم به خاطر کاری ۵ دقیقه از اتاقت بری بیرون و از اینترنت هم قطع شده باشی تا ادامه رو افلاین بنویسی ولی یه ادمی که خیلی خیلی دوسش داری فقط وفقط از روی لطف بیاد و فکر کنه که اتفاقی از اینترنت قطع شدی و بخواد که بهت کمک کنه و کامپیوتر رو به اینترنت وصل کنه ولی.......صفحه ی دلنوشته ی تو رو اتفاقی و غیر عمد ببنده    و تو وقتی میای و می بینی کلی ناراحت می شی و غر می زنی ولی دعوا نمی کنی اونم به این خاطر که می دونی فقط از روی لطف و مهربونی طرفت این اتفاق پیش داده

ولی بدیش اینجاست که هر کاری می کنی نمی تونی اون ۴ خطی که قرار بود کلی ادامه داشته باشه رو به یاد بیاری و بنویسی

باشه حالاااااااا بگذریم     چیزی که گذشته دیگه گذشته

یاد خودم افتادم    یاد کارام     یاد اینکه خیلی هاتون خیلی کم منو می شناسین                       من:

من یه دختر کوچولوم  اصلا از این کلمه ناراحت نمی شم خیلی دوسش دارم    اصلا من یه کودکم یه کودک فهیم  یه کودکی که رنگا رو می شناسه و براش فرقی نداره با ادمایی که ارتباط برقرار می کنه چه سنی دارن     بهترین دوستش تو پرشین بلاگ نزدیک ده سال از خودش بزرگتره ولی خیلی با هم صمیمین چون اونم یه دختر پاک و مهربونه و عزیزه(خودشم می دونه که کیه نیازی به معرفی نداره   گله گل)

به دکتر بوترابی می گم بابا پرشین و مثه پدرم دوسش دارم و بهش احترام می ذارم دکتر هم از کلمه ی بابا پرشین بدش نمیاد

دارم بهت می گم   نمی خوام بترسونمتاااااااا   ولی حواستو خوب جمع کن که من کیم    یه مقداری هم خشنم    البته اینو قبلا بهتون گفتم که خشم دخترای اذر زبان زد خاص و عامه   خوب خیالم راحت شد   یه ذره قبلا منو می شناختید

بعضی وقتا زیادی مهربونم    البته ادمای دور و ورم بدشون نمیاد ولی خودم می گم مهربونی حد و مرز داره  ولی بازم با این حال خیلیا بهم می گن ما تو رو به خاطر مهربونیت خیلی دوست دارم نه چیز دیگه   ولی بعضی وقتا دلم می خواد بگم که من سنگم   مهربونی چیه؟!   

حوصله ی بچه های کوچیک و خیلی خوب دارم و باهاشون خوب سروکله می زنم ولی اونجوری نیستم که یه بچه بزنه یه چیز و بشکونه و مثه مامان خیلی مهربونش بگم فدا سرت   همون جا حسابش و میرسم    نه اینکه بزنمش نه نه   دعواش می کنم    جذبه ام خیلی زیاده     نه تنها بچهه رو می شونم سر جاش    بلکه مامانشم جرات نداره چیزی بهم بگه     ولی یه بچه هست که هنوز نتونستم بهش پیروز بشم    همه هم می گن که همزاد خودمه      یه بچه ی زبون دراز  حاضر جواب  پررووووووووو   قد(اگه صدای مرغ و در بیاری می فهمی باید این کلمه رو چیجوری بخونی)  سه ساله  بچه ی داداشمه فقطم خودم حریفشم ولی هنوز ازم اونجور که باید حساب نمی بره    همه می گن که حتی قیافش و زبونشم کوپ خودمه  منم می گم ااااااااا پس چه........بودم خود من        

محبت افراطی

این یه خصیصه ی اخلاقی منه  انقدر به یکی که شاید خیلی هم باهام صمیمی نیستم محبت می کنم که پر توقع فجیع از من می شه بعضی وقتا خودم حرص می خورم از این اخلاقم ولی با ذات که نمی شه جنگید   یادت باشه که با کی دوست می شی    باید طاقت محبتای زیادش و داشته باشی

حاضر جوابی و بهتره که توضیحی راجع بش ندم همینطورم پررویی  یه چیزایی رو ندونی بهتره اخه دیگه نمیای همین چهارتا پستمم بخونی  اخه نه که من صادقم   از فامیلیمم معلومه(به خدا شوخی نیست راست میگم)

ولی نه گذشته از شوخی از دروغ خوشم نمیاد نه اینکه نگم   اتفاقا به صورت خیلی حرفه ای در زندگی روزمره ازش استفاده می کنم ولی بیشتر سعی می کنم صادق باشم

می دونین اگه نمی تونین صادق باشین تو رو خدا اداشو در نیارید   صادق بودن عرضه و حرفه می خواد     یهو می بینی یه بدبخت اومد صداقت به خرج بده ولی گند می زنه به هر چی صادقه به خدا دروغگو بودنش بیشتر ثواب داره

جلو من دست دراز نکن که دست نمی دم     یهو دیدی دستت قلم شد    اینو بدون اگه یکی و خیلی دوست داشته باشم و باهاش احساس راحتی کنم خودم دستم و می برم جلو  ولی لطفا پیش دستی نفرماین که اونوقت شبیه بشقاب می شین

اهااااااااا   مهمترین خصلت خالص من   شیطنت منه  می دونی اینم یه چیز ذاتیه توم نه که از اون شیطنتا داشته باشماااااااا نه از اونا نیست  شیطنت من توام با انرژی زیاده  به قول هم قطارها که می گن تو یا از ادم انرژی می گیری یا به ادم انرژی می دی   این بسته به موقعیتش داره که طرفم چه جور باشه    خلاصه اگه از خواب هم بمیرم و بهم بگید میای کوه   حتی واسه امتحانم که شده پامی شم میام به قول معروف پایه که هیچی من ستون پنجمم  پس بپا که باید خوش انرژی باشی اگه می خوای از دست کارای من زنده و سالم باشی   بعدشم خیلی خیلی خنده رو هستم    همیشه یه لبخند ملیح رو دارم و این ملاحت برای وقتهای معمولیه  می دونی اگه تو خیابون جلو یه ایل با دوستام باشم و بخورم زمین چی می شه   هیچی دوستام یا مردم که نمی خندن فقط سعی دارن منی رو که به طور وحشتناک خوردم زمین رو جمع کنن ولی نمی تونن چون من از فرط خنده دارم می ترکم   ولی به طور کلی خیلی بدم میاد بخورم زمین ولی اگه بخورم زمین هم هیچ چیز رو از دست نمی دم چون من کنسرو اعتماد به نفسم   طوری که بهم می گن از اعتماد به نفست جون هر کی دوست داری ببخش به اینو و اون نترس خودت کم نمیاری

به جز اون مهربونی و محبت ذاتی یه اعتراف بکنم که دل سنگم  نه اونجور که طرف جلوم جون بده و من وایسم راست راست نیگاش کنم اتفاقا خیلی زود و راحت گریم می گیره چون خودم می خوام اینجوری باشم اخه گریه رو ضعف نمی دونم بلکه راهی برای جلوگیری از خشم بیموردم می دونم ولی کلا دور دلم یه دیوار سنگی کشیدم

از فیلم هندی بدم میاد    عاشق ورزش و تحرکم و نسبت به ورزش حرفه ای خودم تعصب فجیعی دارم که اگه الان بگم چیه دیگه دیگه.........نزدیکم نمیایتعصبی به چه صورت؟!  یادمه کلاسای ورزشمون یک ماهی برگزار نمی شد که هم اکنون ادامه داره و مامان گل بنده از روی دلسوزی و واسه اینکه بدنامون سرد نشه و از کش و قوصش کم نشه می گفت که حالا برو والیبال یا کاراته تا بدنت گرم بمونه هیچ وقت اون لحظه رو یادم نمی ره که با مینا دوست عزیز متعصب خودم می خواستیم سرامون رو بکوبونیم تو دیوار  بیشترم به خاطر اون کلمه ی ناهنجار کاراته البته کاراته واسه ما ناهنجار وگرنه ورزش بدی نیست

دیگه چی؟

منتظر چیز دیگه ای هستی؟!!

نکنه می خوای خصوصیات ظاهری رو هم بدونی ؟(من این شکلیم)

اینا رو گفتم که بدونی با یه کودک فهیم طرفی نه یه دختر خانوم بزرگ.......

می دونی عاشق اینم که شادترین رنگ و واسه وبلاگم بذارم ولی اون دختر اون بالا رو خیلی دوست دارم    تازشم مشکی رو واسه این دوست می دارم که نوشته هام سفیده ولی نمی دونم اگه حوصله داشته باشم قالب وبلاگمو شاد شاد می کنم بالاشم می نویسم این وبلاگ متعلق به یک کودک فهیم است     اینکه می گم فهیم فهیم نگین چرا ؟ اخه قضیه داره 

ولی بازم می گم من یک کودک فهیم هستم

یک کودک فهیم............